program yapıp programa uymamak

her pazartesi yaşanılan durum.

cumartesi gecesi renk renk takvim yapıyorsun. pazartesi ilk ders atlanıyor, salı 'bugün telafi' diyorsun, çarşamba program çöp oluyor. ertesi cumartesi yeni program yapıyorsun.

yaptığım en güzel şey bu takvimler. renkli, düzenli, saatli. hiçbirini uygulamadım. ama yaparken çok iyi hissettiriyor, bu da bir şey sayılır herhalde.

programı esnek yap. her gün aynı saatte aynı konuyu yapmak gerçekçi değil. haftalık hedef koy, günlük ona göre şekillensin. renk renk takvim güzel görünüyor ama sınav o takvime bakmıyor.

haftalık net hedefim var: tyt'de toplam 75, ayt'de 40. bunu sağlamak için günlük kaç soru çözmem gerektiğini hesapladım. hesap doğru, uygulama tutarsız. sayılar güzel görünüyor, hayat başka çalışıyor.

programı yapan ile programı uygulaması gereken kişi aynı kişi ama farklı ruh halleri. cumartesi akşamı enerjiksin, pazartesi sabahı değilsin. bu ikisi arasındaki farkı kapatmak programı değil alışkanlığı değiştirmek demek.

programı yaparken aklımda hep o temiz takvim görüntüsü var. ama program sadece yazılı hedef. uygulamak için alışkanlık lazım, program değil. şimdi program yazmıyorum, sadece sabah 'bugün şunu bitireceğim' diyorum.

programı geometri odaklı yaptım: pazartesi analitik, salı uzay geometri, çarşamba trigonometri. ilk hafta sürdü, ikinci hafta karıştı, üçüncü hafta terk ettim. konuya göre program değil, güne göre karar vermek daha dürüst.

fizik programını mekanige göre yaptım. mekanik bitti, elektriğe geçmem lazım, geçemedim. program sıradaki konuyu söylüyor ama o konuyu açmak için motivasyon ayrı mesele.

kimya programı yaptım: haftada 3 gün kimya, 2 gün matematik, 2 gün diğerleri. kimya günleri tuttu, matematik günleri tutmadı. sevdiğin derse program yapmak kolay, sevmediğine zor.