kolay soruyu yanlış yapmanın verdiği acı

dikkat hatası yüzünden insan kendini yer bitirir.

insanı asıl yıkan zor soruyu yanlış yapmak değil, herkesin '20 saniyelik' dediği soruyu götürmek. o an hem kendi aptallığına hem de testin adil olmadığına inanmak istiyorsun ama ikisi de doğru değil.

insanı asıl yıkan zor soruyu yanlış yapmak değil, herkesin '20 saniyelik' dediği soruyu götürmek. o an hem kendi aptallığına hem de testin adil olmadığına inanmak istiyorsun ama ikisi de doğru değil.

cevap anahtarı açılınca 'nasıl yaptım bunu' diyorsun. cevap yok.

üçüncü sınıf öğrencisi çözer o soruyu. ben yanlış yaptım. ne diyeyim. hızlı geçtim, dikkatsizlik, klasik. ama 'klasik' demek acıyı azaltmıyor.

o soruya bakıyorum, 'bunu çözemem mi?' diyorum. çözemedim. sonra cevap anahtarında 'aa bu kadar mıydı' diyorum. neden göremedim o an? dikkat dağınıklığı. bunu azaltmak için çalışıyorum şimdi.

geometride kolay soru: iki üçgenin benzerliği. oranı ters kurdum. 4 dakika harcadım, yanlış yaptım. kolay soruda bu kadar dikkat dağınıklığı, zor soruda hiç şansım yok demek.

biyolojide kolay soru: fotosentezin gerçekleştiği organel. kloroplast yazdım, elim sürçtü, mitokondri işaretledim. o soruyu düşünmeden bile cevaplardım. eli değil kafayı kullanmak lazımmış.

fzik sınavında en basit soru: hız-zaman grafiğinden yol bulma. grafiğin altındaki alanı hesapladım, üçgeni dikdörtgen sandım. bu hatayı yapmak için fiziği bilmemek gerekmez, dikkat yeterli. dikkatim yoktu.

en kolay kimya sorusu: bileşiğin formülünü verip adını sor. nötr bileşiklerle iyonik bileşiği karıştırdım. bu soruyu yanlış yapmak için kimyayı bilmemek gerekmez, sadece dikkat dağınıklığı yeter.